როდის შეიქმნა Google,Google-ის მე-18 დაბადების დღე

როდის შეიქმნა Google,Google-ის მე-18 დაბადების დღე 

როდის შეიქმნა Google,Google-ის მე-18 დაბადების დღე 

როდის შეიქმნა Google,Google-ის მე-18 დაბადების დღე

Google (ზოგჯერ ქართული ასოებით — გუგლი) — ამერიკული კორპორაციის Google Inc, მისი საიტისა და საძიებო სისტემის სახელი. დაარსდა 1998 წელს ლარი პეიჯისა და სერგეი ბრინის მიერ. დღეს Google არის ერთ-ერთი ყველაზე პოპულარული კომპიუტერული ძებნის სისტემა მთელ მსოფლიოში. Google-ის თავდაპირველი ვერსია ინგლისურენოვანი იყო. დღეს სისტემა ნათარგმნია მრავალ ენაზე (მათ შორის ქართულადაც). მისი შექმნა ენდი ბეჩტოლშეიმს 100 000 ამერიკული დოლარი დაუჯდა, შეიქმნა სან მაიკროსისტემსისის მიერ.

Google-ის“ იდეა პირველად 1996 წლის იანვარში სამეცნიერო-კვლევით პროექტში დაიაბადა სტენფორდის უნივერსიტეტში, რომლის ავტორები იყვნენ ლერი პეიჯი და სერგეი ბრინი. ისინი ცდილობდნენ შეექმნათ სრულყოფილი საძიეობა სისტემა, რომელიც ყველას მოთხოვნილებებს დააკმაყოფილებდა. პირველ საძიებო სისტემას, რომელიც შექმნეს „BackRub” უწოდეს. ცოტა ხნის შემდგომ შეცვალეს სახელი და „გუგლი“ დაარქვეს, რომელიც დაკავშირებულია მათემატიკურ ტერმინთან “Googol” და ნიშნავს რიცხვს 1-ს მოყოლებული ასი ნული. ამ სისტემის შემქნელები ამბობდნენ, რომ სურდათ „გუგლი“ მომსახურებოდა ადამიანებს რაც შეიძლება მეტი ინფორმაციის საშუალებით. Sun Microsystems-ის დამფუძნებლის ენდი ბეხტოლშეიმის სახელს უკავშირდება კომპანია „Google-ის“ ლათინური მართლწერა - “Google”. ენდიმ, რომელიც იყო პირველი ინვესტორი ამ გიგანტში, ჩეკის გამოწერისას დაუშვა შეცდომა და სახელი დაწერა იმ ასოთა თანამიმდევრობით როგორც დღეს „გუგლი“ იწერება ლათინურად. ლერის და სერგეის მოუწიათ ფირმის თავიდან დარეგისტრირება ახალი სახელწოდებით, რათა გაენაღდებინათ პირველი ინვესტირებული თანხა 100 ათასი დოლარის ოდენობით. თავიდან „Google-ის“ კომპანია, მისი დამაარსებლების საერთო მეგობარი გოგოს გარაჟში იყო განთავსებული და პირველი მისი თანამშრომელი იყო მათი კურსელი კრეიგ სილვერსტეინი. უმთავრესი მიზეზი იმისა, რომ Google-ის საწყისი გვერდი არის თითქმის ცარიელი, HTML-ის არცოდნაა და მათ უბრალოდ სურდათ სწრაფი და მარტივი ინტერფეისი. 1999 წელს, ბრინი და პეიჯი ჯერ კიდევ სტუდენტები იყვნენ და მათ გადაწყვიტეს, რომ საძებნი სისტემა ძალიან აცდენდა უნივერსიტეტიდან და მათ გადაწყვიტეს მისი გაყიდვა 1 მილიონ დოლარად, მაგრამ მისი ყიდვის სურვილი არავინ არ გამოთქვა.

Read more: https://ka.wikipedia.org/wiki/Google

Google-un ad günü nə vaxtdır,Google-un 18 yaşı tamam olur

Google-un ad günü nə vaxtdır,Google-un 18 yaşı tamam olur 

Google-un ad günü nə vaxtdır,Google-un 18 yaşı tamam olur 

Google-un ad günü nə vaxtdır,Google-un 18 yaşı tamam olur

Google rəsmi ad sentyabr 1998-ci il edir. Day hər il siz son gün ola bilər görmek üçün tort yemək istədiyiniz zaman Google rəsmi ad, sabit deyil qeyd? Google rəsmi sənədlərin deyir: Google rəsmi ad sentyabr 1998-ci il deyil. Gün Siz ola bilər görmek üçün tort yemək istədiyiniz zaman hər il sabit deyil qeyd etdi. Gəlin bu hesablamaq edək: digər nömrələri onları səkkiz (4-8), həmçinin, əvvəlki illərdə bilərsiniz Google logo ad günü qeyd etmək ki, xəbərdar olmalıdır. Bu il Google rəsmi ad Sentyabr 26, 2005 və eyni olduğunu göstərir. Google qoyur ki, bu gün tort yemək istəyirəm daha çox: 8 Niyə beş yaşında şam var? Roman rəqəmləri Ⅷ bu olmalıdır. . . 

read more: https://vi.wikipedia.org/wiki/Google

Радольф Гузман Уэрт,99-ты дзень нараджэння Радольфа Гузман Уэрта (El Santo)

Радольф Гузман Уэрт,99-ты дзень нараджэння Радольфа Гузман Уэрта (El Santo) 

Радольф Гузман Уэрт,99-ты дзень нараджэння Радольфа Гузман Уэрта (El Santo) 

Радольф Гузман Уэрт,99-ты дзень нараджэння Радольфа Гузман Уэрта (El Santo)

Сёння мы адзначаем, што быў бы 99-ы дзень нараджэння чалавека, якому прыпісваюць папулярызацыю рэстлінг ў Мексіцы, адной і толькі Радольфа Гусман Уэрта. Больш вядомы як "Эль Санта" (The Saint), гэты легендарны, срэбра з замаскіраваным Лучадор змагаліся на працягу амаль пяці дзесяцігоддзяў, і памятаюць як аднаго з найвялікшых спартыўных фігур у мексіканскай гісторыі. Дзякуючы яго з'яўлення ў фільме і як прадмет многіх коміксаў, ён стаў культурнай абразом, прадстаўляючы справядлівасці і барацьбе са злом.

Легенда абвяшчае, што Эль Санта ніколі не здымаў сваю сярэбраную маску, нават у сябе дома і мелі спецыяльную маску для ежы. Ён пайшоў на многае, каб абараніць сваю ідэнтычнасць, асабліва падчас паездак. У рэшце рэшт ён зняў маску, каб раскрыць сваю асобу на мексіканскай ток-шоу, Contrapunto. Праз тыдзень пасля таго, як яго выкрыццё, Эль Санта памёр 5 лютага 1984 г. яго пахаванне быў адным з самых вялікіх у мексіканскай гісторыі, на якім прысутнічалі сям'і, сяброў, і яго шматлікіх прыхільнікаў. Неўзабаве пасля гэтага, статуя Эль-Санта быў усталяваны ў яго родным горадзе Tulancingo.

За яго пажаданнямі, Эль Санта быў пахаваны насіць сваю культавую сярэбраную маску.

Ніжэй вы можаце ўбачыць калекцыю ўсіх сцэн з Doodle:

Today we’re celebrating what would have been the 99th birthday of the man credited with popularizing wrestling in Mexico, the one and only Rodolfo Guzmán Huerta. More commonly known as “El Santo” (The Saint), this legendary, silver-masked luchador wrestled for nearly five decades and is remembered as one of the greatest sports figures in Mexican history. Through his appearance in film and as the subject of many comic books, he became a cultural icon, representing justice and the fight against evil.

Legend has it that El Santo never removed his silver mask even at home and had a special mask for eating. He went to great lengths to protect his identity, particularly when traveling. He finally removed his mask to reveal his identity on the Mexican talk show, Contrapunto. A week after his unmasking, El Santo died on February 5, 1984. His funeral was one of the biggest in Mexican history, attended by family, friends, and his many fans. Shortly thereafter, a statue of El Santo was erected in his hometown of Tulancingo. 

Per his wishes, El Santo was buried wearing his iconic silver mask.

Below you can see a collection of all the scenes from the Doodle:

Иван Васильевич кәсібін өзгертеді

Иван Васильевич кәсібін өзгертеді 

Иван Васильевич кәсібін өзгертеді 

Иван Васильевич кәсібін өзгертеді

"Иван Васильевич кәсібін өзгертеді" фильмінің 43 жылдығы

Иван Васильевич өзгерістер Мамандығы (орыс: Иван Васильевич, Иван Васильевич menyayet professiyu) АҚШ-та 1973 жылы Леонид Gaidai режиссер совет күлкілі фантаст фильм фильм кейде атақ Иван Васильевич бойынша сатылған болатын: оралу болашақ. Бұл фильм Михаил Булгаковтың пьесасы Иван Васильевич [RU] негізделген және сатылған 60 миллионнан астам билет 1973 жылы Кеңес Одағының ең қатысты фильмдер бірі болды.

Yuri Yakovlev (Ivan the Terrible/Ivan Vasilievich Bunsha, building superintendent)

Leonid Kuravlev (George Miloslavsky, burglar)

Aleksandr Demyanenko (Aleksandr 'Shurik' Timofeev, inventor)

Natalia Selezneva (Zina, his wife)

Natalya Krachkovskaya (Uliana Andreevna Bunsha, superintendent's wife)

Vladimir Etush (Anton Semenovich Shpak, dentist)

Mikhail Pugovkin (film director Yakin)

Natalya Kustinskaya (Yakin's mistress)

Sergey Filippov (Swedish ambassador)

Saveliy Kramarov (Feofan the clerk)

Edward Bredun (black market seller)

Natalia Gurzo (Shpak's dental nurse)

Nina Maslova (Tsaritza Marfa)

Viktor Uralsky (Police sergeant-major)

Leonid Gaidai (Yakin's light assistant)

Ivan Zhevago (Psychiatrist)

тарихы инженері Александр (Shurik) Тимофеев (Александр Демьяненко) өзінің пәтерінде уақыт машинасында бойынша жұмыс жүргізуде 1973 Мәскеуде басталады. кездейсоқ, ол қайтып Иван IV уақыт ішіне, «қорқынышты» Иван Васильевич Bunsha (Юрий Яковлев), оның пәтерлі үйдің бастығы, және Джордж Милославского (Леонид Kuravlev), шағын дүркін ұрыны жібереді. жұп Bunsha аттас бір Knyaz (ханзада) ретінде Иван IV (патша) және Милославского ретінде байыту отырып, өздерін жасыру мәжбүр. Сонымен қатар, (сондай-ақ, Юрий Яковлев атқарады) нақты Иван IV Shurik пәтеріне кіріп, сол машинада арқылы жіберіледі Shurik әркім қайтып әкелді болатындай машинаны түзетуге тырысады, ал ол қазіргі өмірімен ісі бар уақыт олардың тиісті орын. Бастығы Bunsha және патша Иван IV Грозный lookalikes, бірақ жаңсақ сәйкестілікті күлкілі жағдайларға әкеп мүлдем әр түрлі тұлғалар бар. (Милославского арқылы бұзу болған көршіміз өшіру ұшы) полиция қаһарланып машинаны жөндеу тырысады Shurik, ішіне жақын, Bunsha және Милославского қақпағын күйіп және олар анықтады Streltsy, өшіру күресуге бар Bunsha самозванца екенін. бүкіл эпизод Shurik арқылы арманы болуға анықталды, бірақ кино, олардың барлық тиісті орындарына қайтып тасымалданатын Bunsha, Милославского және Иван IV аяқталады. Немесе бұл болды?

Read more:-https://en.wikipedia.org/wiki/Ivan_Vasilievich:_Back_to_the_Future

Jean Batten,Jean Batten’s 107th birthday

Jean Batten,Jean Batten’s 107th birthday 

Jean Batten,Jean Batten’s 107th birthday 

Jean Batten,Jean Batten’s 107th birthday

Jean Gardner Batten CBE OSC (15 September 1909 – 22 November 1982) was a New Zealand aviator. Born in Rotorua, she became the best-known New Zealander of the 1930s, internationally, by making a number of record-breaking solo flights across the world. She made the first-ever solo flight from England to New Zealand in 1936.

Biography

Jane Batten (named "Jane" at birth, her name soon morphed into "Jean")[1] was born to Frederick Batten, a dental surgeon, and Ellen Batten (who would become her strong supporter in her choice of a piloting career). She had two older brothers.[1] In 1913 the family moved to Auckland. In 1924 Batten was enrolled into a girls' boarding college in Remuera in Auckland where she studied ballet and piano. Though she was a gifted pianist, at age 18 she determined to become a pilot after the Australian pilot Charles Kingsford Smith took her for a flight in his Southern Cross airplane. In 1929 she and her mother moved to England, to join the London Aeroplane Club. She took her first solo flight in 1930 and gained private and commercial licences by 1932, borrowing £500 from Fred Truman, a New Zealand pilot serving in the Royal Air Force who wanted to marry her, to fund the 100 hours flying time required. After completing her "B" license in December 1932, she left Truman and turned to Victor Dorée, who borrowed £400 from his mother to buy Batten a Gipsy Moth biplane. According to NZ History Online, "Raising money by taking advantage of her relationships with men was a theme that continued throughout her flying career."

Batten made two unsuccessful attempts to beat Amy Johnson's time to Australia. In April 1933 she hit two sandstorms before the engine failed, and wrecked the aircraft. She crash-landed near Karachi. Returning to London she could not persuade Dorée to buy her another aircraft, so she turned to the Castrol oil company, which bought her a second-hand Gipsy Moth for £240. She made another attempt in April 1934, but ran out of fuel at night on the outskirts of Rome. Crashing into a maze of radio masts, she nearly severed her lip. The plane was repaired and she flew it back to London, where she borrowed the lower wings from the aircraft of her fiancé, stockbroker Edward Walter, for a third attempt.[2]

In May 1934, Batten successfully flew solo from England to Australia in the Gipsy Moth. Her trip of 14 days and 22 hours beat the existing England-to-Australia record of English aviator Amy Johnson by over four days.[2] For this achievement and for subsequent record-breaking flights, she was awarded the Harmon Trophy three times (1935, 1936, 1937). She also received an endorsement contract with Castrol oil. Batten's book about her trip, Solo Flight, was published by Jackson and O'Sullivan Ltd in 1934. Batten took a boat to New Zealand with the Gipsy Moth (which could not have flown across the Tasman Sea) and made a six-week aerial tour there before returning to England.

Batten's record-breaking Percival Gull Six named Jean on its engine cowling at a 1954 UK air show

After her first Australia flight Batten bought a Percival Gull Six monoplane, G-ADPR, which was named Jean. In 1935 she set a world record flying from England to Brazil in the Percival Gull, for which she was presented the Order of the Southern Cross, the first person other than Royalty to be so honoured.[3] In 1936 she set another world record with a solo flight from England to New Zealand. At her birthplace of Rotorua she was honored by local Māori, as she had been after the 1934 journey. She was given a chief’s feather cloak and given the title Hine-o-te-Rangi – "Daughter of the Skies". Batten was created Commander of the Order of the British Empire (CBE) in 1936, and she was also given the Cross of Chevalier of the French Legion of Honour that year. Also in 1936, for the second successive year, Batten was again awarded the Royal Aero Club's Britannia Trophy for most meritorious performance in aviation during the previous year.

Read more:-https://en.wikipedia.org/wiki/Jean_Batten

Read more:-https://www.google.com/doodles/jean-battens-107th-birthday

岩崎瀧三,岩崎瀧三 生誕 121 周年

岩崎瀧三,岩崎瀧三 生誕 121 周年 

岩崎瀧三,岩崎瀧三 生誕 121 周年 

岩崎瀧三

いわさき たきぞう

岩崎 瀧三は、郡上八幡のサンプル王。岐阜県郡上郡八幡町生まれ。1932年、大阪市北区に「食品模型岩崎製作所」を設立。当時出回り始めていた食品サンプルの事業化に初めて成功した。第1号のサンプルはオムレツ。妻のつくったオムレツがそのモデルとなった。 

岩崎 瀧三（いわさき たきぞう、1895年（明治28年） - 1965年（昭和40年））は、郡上八幡のサンプル王。岐阜県郡上郡八幡町生まれ。1932年（昭和7年）[1]、大阪市北区に「食品模型岩崎製作所」を設立。当時出回り始めていた食品サンプルの事業化に初めて成功[2]した。第1号のサンプルはオムレツ。妻のつくったオムレツがそのモデルとなった[3]。1955年、故郷の役に立ちたいと郡上八幡に岐阜工場を建設[4]。1963年、岩崎模型製造株式会社に社名変更。2013年現在、いわさきグループの国内シェアは約70%[5]に達し、食品サンプルづくり体験も年間1万人以上が利用する[6]人気サービスに成長した。八幡町の生家は「食品サンプルの創始者　サンプル王　岩崎瀧三の生家」と看板が掲げられ観光スポットとなっている。

Takizo Iwasaki

Takizo Iwasaki 

Takizo Iwasaki 

• 
  

• Takizo Iwasaki’s 121st birthday

• Most of us are familiar with the wax and plastic replica foods that help you decide what to order at a restaurant, but did you know that the practice dates back to the 1930s?
  Takizo Iwasaki re-invented a practice that had been around for over a decade, of creating sampuru (or samples) of food served by restaurants. He started with a perfectly 'cooked' omelet made of wax. Reportedly, upon showing it to his wife, she couldn't even tell the difference between the sampuru and the real thing! You can still see the omelet in his home prefecture of Gifu, where most of the world's replica food is still made.
  Although replica foods are now more often made of plastic than wax, the practice is still done by hand and rarely mass-produced. This is to maintain the quality of the sampuru and the unique dishes that each restaurant requests.
  Today's doodle celebrates Takizo Iwasaki on what would be his 121st birthday, with an homage to that original omelet that changed the landscape of sampuru forever